Henki was zo dankbaar dat hij de eerst 2 bladzijden mocht lezen van de roman van Kruuk Witbier. “Oh mijnheer Witbier ik ben nog nooit zo gegrepen door een openingszin als deze…: De straat waar ik geboren ben had geen struiken , er liep alleen maar een kuiken”! “De eenvoud Kruuk de eenvoud..schitterend”!
